Ken je dat gevoel wanneer je je vrienden vertelt wat er gisteren is gebeurd, en ineens is je kat een echte entertainer en lijkt je metroreis wel een Indiana Jones-avontuur? Maak je geen zorgen, je hoeft niet op te scheppen (nou ja, misschien een klein beetje); je hersenen spelen gewoon een spelletje en maken van je verhaal een Netflix-miniserie. Om te begrijpen waarom we onbewust details overdrijven, moeten we dieper ingaan op de complexiteit van ons levende geheugen, onze waarneming en onze verbeelding, die graag een unieke draai aan de waarheid geven. Laten we dus eens kijken waarom jouw versie van “Ik verdronk bijna in gemorste koffie” meer een kwestie van psychologie en het onderbewustzijn is dan een bewuste poging tot overdrijven. In werkelijkheid is verhalen vertellen nooit zomaar een kopie van de werkelijkheid. Ons geheugen werkt niet als een videocamera, maar als een gekke scenarioschrijver die elke scène op zijn eigen unieke manier remixt en herschrijft. Dit fenomeen, bekend als vervorming, zorgt ervoor dat herinneringen in de loop der tijd veranderen en verrijkt worden met onze emoties en verbeelding. Maak je geen zorgen, het is niet bewust. In plaats van simpelweg feiten te herhalen, probeert het brein er betekenis aan te geven, het verhaal tot leven te brengen en soms bepaalde details te benadrukken om de aandacht van het publiek beter te trekken. Dat is de onbewuste kunst van het vertellen van verhalen!
Ces articles devraient vous plaire
Hoe kun je een gesproken tekst oefenen zodat je er niet eens de helft van vergeet?
Leren memoriseren is een kunst, vooral als je wilt voorkomen dat je op een cruciaal moment vastloopt. Of het nu gaat om een presentatie, een toespraak of zelfs een bruiloftstoespraak (want we weten allemaal dat…
Ces articles devraient vous plaire
Hoe kunnen we onbewust de lichaamstaal van de persoon met wie we praten imiteren?
Je hebt waarschijnlijk al onbewust je armen over elkaar geslagen, net als de persoon met wie je praat. Geen zorgen, je bent geen telepathische aap geworden! Dit fenomeen heet spiegelen: het onbewuste imiteren van de…
- Hoe je geheugen je verhaal op stijlvolle wijze herschrijft
Ces articles devraient vous plaire
Waarom wachten we tot we moeten hoesten om ons uit een gênante situatie te redden?
Ken je dat ongemakkelijke moment midden in een ongemakkelijke situatie, wanneer niemand weet wat te zeggen? En dan, boem!, hoest er iemand. Deze vreemde, maar o zo menselijke reflex lijkt een onzichtbare ontsnappingsroute te openen…
Het geheugen is geen simpele database waar alles identiek wordt opgeslagen. Het is dynamisch en reageert op wat we verfraaiing noemen.
| Het onbewuste fungeert als een soort filter dat ervaringen levendiger laat lijken dan ze in werkelijkheid waren. Kortom, wanneer het brein een gebeurtenis in zijn geest herbeleeft, voegt het soms details toe die er niet waren of versterkt het bepaalde handelingen om emoties beter over te brengen. | Stel, je herinnert je dat je je trui bent vergeten toen je van huis ging, maar in je gedachten loop je het risico op onderkoeling, net als in een actiefilm. Deze veranderde perceptie kan verband houden met een intense emotionele herinnering die onbewust probeert een levendiger boodschap aan het verhaal te geven. De wetenschappelijke verklaring ligt in de werking van neuronen: om de overdracht en ontvangst van een verhaal te optimaliseren, geeft het brein prioriteit aan wat resoneert met de ander en hem of haar raakt. | |
Ces articles devraient vous plaire
Waarom openen en sluiten we de koelkast voortdurend zonder duidelijke reden?
Ken je dat magische moment waarop je voor de koelkast staat, de deur opent, sluit en – voilà! – dat tien keer achter elkaar herhaalt? Is het omdat je geen trek hebt, of omdat je…
